می خواهم این بار

در این خلوتگاه خاموش و تاریک

در این سکوت از شبهای دلتنگی

با کمی مستی

که این مستی نه از شور شرابی

که مستی از شراب جام عشق ناب یادت

که مستی از همه شور و شعف

از درک پر از ناباوری های دلتنگ

از تو بگویم

از تو ای آرامش

وقتی همه دریاها در قلب مهربون تو جریان دارند چرا من یه قطره پر هیاهو نباشم

گاه حس می کنم خدا اول تو را افرید و بعد از روی تو تمام زیبایی ها را خلق کرد

تا حالا شده دلت به اندازه بی اندازه تنگ بشه؟؟

دلم واسه کسی تنگه که با تقدیس دستهایش عابد تمام معابد دنیا شدم

آه اگر نباشی.............

اگر تو نباشی روزهای من به شب نمی رسند و شب هایم در جاده تاریک زمان سردر گم می شوند

اگر تو نباشی آمدن صبح هم لطفی ندارد

اگر تو نباشی روزگار در گیج گاه مبهوت چشمهایم ابری... اشکی... درد میشود و درد میشود و باران

باران می بارد بر آسمان دلم

اگر تو نباشی زندگی یک تفهیم کهنه از تشبیه دیوارهای صیقلی فصولند در بطن تقویم

نوروز ... در باور من هفت سین نمی شود و نه در خیسی گونه هایم ....معنای سیزده بدر

از تو عزیزتر کیست که تنهاییم را با او قسمت کنم

برو از خدا بپرس وقتی نباشی چه می شود

خدای زمینی منی وجودم بی تو بی قافیست

بگذار تا اخر دنیا حوای تو باشم

بگذار آخرین سیب را با لمس دستهای تو گاز بزنم

چون هزاران هزار نمازگزار گرداگرد کعبه تو را ستایش می کنم

عزیزم

مرا به خاطر لبخند هایی که زندانی کردم و از تو دریغ داشته ام ببخش

بهترینم.... صدایم را ببخش.... لبهایم را ببخش.... اشکهایم را ببخش

می خواهم عاشق تو باشم 

می خواهم در کنار تو باشم

تا ابد.... تا بی نهایت